Kiedy zaczynasz zapisywać karty swego życia, wszystko cie zaskakuje. Uczysz się, poznajesz. Wszystko jest nowe, wyjątkowe. Wszystko cie interesuje. Śledzisz wędrówkę słońca, badasz spadające krople wody. Popełniasz błędy, aby stać się lepszym, bo na tym opiera się życie. Ciągle poszukujesz miejsca dla siebie. Ciągle poznajesz otaczający cię świat. Wolność przestaje być słodka. W końcu wszystko staje się brzemieniem. Nie potrafisz tak dalej. Nie chcesz iść samemu. Pytasz się: "Czemu". Boisz się upadków, bo możesz nie wstać. W końcu kogoś poznajesz. Pokładasz w nim swe nadzieje. Wierzysz, ufasz, kochasz... Wiesz kim jesteś, czego chcesz. Uczucie rośnie.

Okazuje się, że to pomyłka. Kolejne złudzenie. Igraszka losu, która niszczy świat. Wszystko okrywa całun mgły, wszystko pogrąża się w cieniu. Uczucie zniknęło. Pozostała pustka, której nie da się wypełnić samemu.